Rasartiest & Daniël Lohues

Met zijn liedjes inspireerde hij zijn publiek om terug te gaan naar hun oude nest: het platteland en hun thuis. Maak kennis met rasartiest Daniël Lohues. 

Terug naar het platteland

“Sinds ik met mijn theatertournee’s door het land toer, hoor ik soms een enkeling in het publiek snikken. Dat kan over van alles gaan, denk ik dan. Maar soms ook over heimwee. Zo met de jaren heb ik aardig wat verhuiskaartjes van mensen ontvangen die schreven dat mijn liedjes emoties en herinneringen van vroeger in hen losmaakten en dat ze terug zijn verhuisd naar het platteland. Ik ben geboren in Emmerhout en heb na mijn tijd in het westen een poosje in Bargeres gewoond. Van mijn negentiende tot mijn vierentwintigste heb ik namelijk in Utrecht gewoond. Daar schreef ik veel van de nummers die op de eerste plaat van Skik terecht kwamen. Kort daarna heb ik de knoop doorgehakt om te terug te gaan naar het platteland en woon ik nu al jaren ‘op’ Erica.”

Hoe Emmen er nu uit begint te zien, daar mogen we als Emmenaren best trots op zijn, het wordt mooi.

Bescheidenheid

“Ik was een keer in Nashville met Ilse de Lange en Waylon. Een Amerikaanse studiobaas vroeg me wat ik in Nederland deed. Toen zei ik, oh, ik maak een beetje liedjes en zo en een beetje optreden en zo. Want zo zeg je dat hier, je gaat niet opscheppen. Het zit niet in onze cultuur om jezelf op de borst te slaan, dat is echt een plattelandsding. Maar toen zei iemand: ‘Dit is Amerika, je moet zeggen dat je een recording-award winning-performing-artist bent die 70 optredens in 5 maand tijd doet’. Maar dat hoeft van mij niet, ik zeg vanaf toen gewoon: ‘I’m a songwriter’. Toen bedacht ik mij, is dat eigenlijk niet het charmante van onze regio? Bescheidenheid is een deugd die je niet overboord moet gooien. Maar toch moeten we hier ook niet te schuchter zijn. Als we iets moois doen, mag je dat best zeggen. Zoals het nieuwe theater, dat wordt prachtig. Hartstikke goed ook hoe mensen over het nieuwe plein praten. “Hoe Emmen er nu uit begint te zien, daar mogen we als Emmenaren best trots op zijn, het wordt mooi.”

Prachtige regio

Ondanks die Drentse nuchtere houding en bescheidenheid, is Daniël toch een ambassadeur van de regio. “ In mijn voorstellingen komt het altijd voorbij. Emmen, Drenthe, thuis. Onbewust probeer ik misschien om vooroordelen weg te nemen. Ik vertelde ooit in het theater in Spijkernisse bijvoorbeeld dat we in Emmen een Monday Night Music Club hebben, een grote jamsessie waar elke maandagavond een heleboel mensen op af komen. Het  publiek in Spijkernisse begon een beetje te lachen. Ze kunnen zich het niet eens voorstellen! Als ik dan zeg dat hier allerlei muzikanten uit de regio naartoe komen, grote namen uit de scene, zijn ze ineens stil en verbaasd. Dat vind ik ook zo mooi aan onze regio. Iedereen praat hier gewoon met elkaar, niemand is meer dan een ander. Ik hoor ook vaak dat de mensen hier zo vriendelijk zijn. Als ik bijvoorbeeld gasten uit het westen heb, zeggen ze dat ze hier in de winkels nog zo vriendelijk begroet worden. Maar ook over de natuur zijn ze verbaasd. Dan ga ik een stuk met ze fietsen. Zo was Huub van der Lubbe (red. Nederlands acteur, dichter en zanger van de popgroep De Dijk) laatst hier en zijn we door het Westerse en Oosterse bos gaan fietsen. Prachtig vond hij dat. Mensen zijn altijd verbaasd over hoe mooi het hier is. Ik geniet ook altijd van het Oranjekanaal, daar rij ik minstens een keer per week langs. Daar is de tijd stilgezet. Een prachtige strook historie met een van de weinige zandpaden die er in de omgeving nog te vinden zijn.”

Goed volk

Of Daniël er nooit over na heeft gedacht om ergens ander te gaan wonen, nu hij zo vaak optredens heeft door heel het land? “Ik vind Utrecht een geweldige stad, maar ik wil niet meer in een stad wonen. Ik kom er graag. Net als Amsterdam en Rotterdam. Heb in die steden een vast rondje. Maar ik zou er niet meer willen wonen. Twente lonkt wel. En Salland. Idaho ook. Wie weet. Alles kan.”

Maak kans op het nieuwe album AOSEM!

Op 26 februari verscheen het nieuwe album van Daniël, getiteld ‘AOSEM’. Hij nam de nummers hiervoor op met verschillende muzikanten waaronder Emmenaren Guus Strijbosch en Bernard Gepken,  maar hij speelde ook op een paar opnames alle instrumenten zelf. “Eigenlijk heb ik het net zo gedaan als eerder, toen ik thuis met een viersporenrecordertje in mijn eentje eigen muziek opnam. Gewoon zorgen dat wat je in je hoofd hebt, dat je dat op de band krijgt.” Maak kans op een gesigneerd album!